سیلیکوزیس:
سیلیکوزیس:
سیلیکوزیس یک بیماری ریوی حرفه ای (شغلی) است که بر اثر اسنتنشاق ذرات کریستال های سیلیس ایجاد می شود و باعث التهاب و زخم شدن ندول ها در بخش بالایی ریه میشود . سیلیکوزیس (مخصوصا فرم های نوک تیز ) با کوتاه شدن تنفس ، تب و سیانوزیس (پوست آبی رنگ) ظاهر می شود . ممکن است اغلب با ادم ریه (مایع درون ریه ) ، پنومونی توبرکولوزیس همراه باشد . این بیماری تنفسی ابتدا در سال 1705 توسط برنالدو رامازینی شناخته شد که ماده هایی شبیه شن و ماسه در ریه یک سنگتراش مشاهده کرد . نام سیلیکوزیس( از لاتین سیلیکا یا سنگ چخماق ) به وسیکونتی در سال1870 نسبت داده شد .
سیلیکا:
سیلیکا دومین ترکیب عمومی (کانی ) روی سطح زمین است . در ریگ و بسیاری از سنگ ها و صخره ها از جمله : گرانیت ،سنگ سیاه ، سنگ چخماق ( آتش زنه) ، تخته سنگ ها و در بعضی از زغال سنگ ها و سنگ های معدن سیاه دیده می شود .بریدن ، شکستن ، خرد کردن ، کندن ، سائیدن بعضی از مواد ممکن است ذرات کوچک سیلیکا را تولید کند همچنین می تواند در خاک ،ساوج ،اندود آهک ،ماسه و ریگ باشد. سیلیکوزیس در اثر ته نشینی ذرات ریز و سبک می باشد که شامل : کرستال های دی اکسید سیلیکون از آلفا – کوآرتز ،کریستوبالیت یا تریدیمیت است.
مدت زمان بین تماس اصلی سیلیکا و توسعه پرتونگاری های ندول های سیلیکوزیس معمولا" 10 سال می باشد. کوتاهترین زمان ارتباط بین تماس زیاد و سیلیکوزیس حاد حدود 6 ماه تا 2 سال است که به دلیل تماس زیاد با سیلیکا می باشد .
پاتولوژی(شناسایی بیماری):